แล้วช๊านจะพาไป๊ เที่ยว “บ้านพิพิธภัณฑ์” (The House of Museums)

“เก็บวันนี้ พรุ่งนี้ก็เก่า” (Save it today, Tomorrow it’ll be history)
คือสิ่งที่บอกทั้งหมดของความเป็น “บ้านพิพิธภัณฑ์”
ซึ่งริเริ่มจากกลุ่มสโมสรนักสะสมที่นำโดย เอนก นาวิกมูล,
โดม สุขวงศ์, เจนภพ จบกระบวนวรรณ, ดร.สุกรี เจริญสุข,
พลาดิศัย สิทธิธัญกิจ, มนัส พูลผล, วรรณา นาวิกมูล,
ปียกนิษฐ์ หงษ์ทอง ฯลฯ ด้วยจุดประสงค์ที่ปรารถนาจะสร้าง
ความเคลื่อนไหวให้เกิดการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์แนวใหม่
ให้มีสีสันแตกต่างไปจากเดิมๆ

“บ้านพิพิธภัณฑ์” มีความเป็นมาและเรื่องราวอันยาวนาน
ไม่แพ้สิ่งของที่แสดงอยู่ภายใน ซึ่งส่วนใหญ่มาจากการบริจาค
และซื้อด้วยรายได้เท่าที่พอมี เพื่อให้เป็นพิพิธภัณฑ์เฉพาะทาง
ที่เยาวชนรุ่นหลังจะได้รับรู้ข่าวสาร ที่ส่งผ่านร่องรอยในสิ่งของต่างๆ ที่จัดแสดง

ปัจจุบัน “บ้านพิพิธภัณฑ์” ตั้งอยู่ ณ บ้านเลขที่ 170/17 หมู่ที่ 17
ซ.คลองโพ 2 ถ.ศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา 10170
(ถนนเล็กต่อจากพุทธมณฑลสาย 2 ไปทางด้านสถานีรถไฟ)

“บ้านพิพิธภัณฑ์” ดำเนินการด้วยใจรัก และอุดมการณ์ของคณะทำงาน
ที่คอยปัดกวาดเช็ดถู ดูแล และคอยเสาะแสวงหาสิ่งของมีคุณค่า
มาให้ผู้เยี่ยมชมได้ศึกษา

“บ้านพิพิธภัณฑ์” เปิดให้เข้าชมเฉพาะวันเสาร์ และอาทิตย์
ตั้งแต่เวลา 10.00 – 17.00 น.

สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้โดยตรงที่
คุณ เอนก 089-200-2803 และ คุณวรรณา 089-666-2008
http://houseofmuseums.siam.edu/

ต่อไปนี้ VIVID FRIDAY จะขอพาชม “บ้านพิพิธภัณฑ์” เจ้าค่ะ

ลุยกันโลด

จริงๆ แล้ว “บ้านพิพิธภัณฑ์” นั้นอยู่แค่ปลายจมูก
เพียงแต่ไม่ได้เลี้ยวรถเข้าไปเยี่ยมเท่านั้นเอง
บังเอิญเป็นวันที่มีเวลา และอยากได้โปสการ์ดมาสะสม
เลยลองแวะไป เมื่อเข้าไปถึงในด้านหน้า
ก็เจอป้าย “บ้านพิพิธภัณฑ์” โดดเด่นสังเกตง่าย
รีบควักกล้องออกมาถ่ายเก็บก่อน

(ต้องขอโทษนิดนุง ที่ดันไม่ได้ติดกล้องไปด้วย
เลยต้องให้น้อง MOTO E6 ทำหน้าที่เก็บภาพ
การใช้น้อง E6 ถ่ายภาพนั้น ต้องยืนนิ่งๆ นานพอควร
หยุดหายใจ และใช้ศอกดันกะพุงแทนขาตั้งกล้อง
ฉะนั้น กว่าจะได้มาแต่ละภาพนั้นแล่นเอาลมแทบจับ
ภาพอาจไม่ชัดเท่าที่ควร หากอยากได้ภาพชัดๆ
ท่านต้องเตรียมกล้องไปถ่ายที่สถานที่เองนะจะบอกให้ )

“บ้านพิพิธภัณฑ์” เป็นอาคารสองหลัง
เชื่อมต่อกันด้วยการจัดวางบรรยากาศที่ลงตัว
อีกทั้งการแสดงสิ่งของต่างๆ ภายในนั้นจำลองมาจากร้านค้าดั้งเดิม
เมื่อเข้าไปจะรู้สึกเหมือนนั่งไทม์แมชชีนย้อนเวลาสู่อดีตเลยทีเดียว

ที่ด้านหน้าประตูทางเข้าตึก มีบริการเครื่องดื่มดับร้อนอยู่ข้างๆ
เมนูสุดฮิตคือ โอวัลตินภูเขาไฟ

เมื่อเปิดประตูเข้าไปที่ชั้น 1 อาคารแรก
ด้านซ้ายเป็นร้านขายของที่ระลึก จ่ายค่าเข้าชมที่นี่จ๊ะ
ถัดไปเป็นร้านขายขนม ยุคแฟนฉัน ขนมร้านนี้ซื้อกลับไปทานได้
มีกล่องน้ำเต้าปูปลา หมากฝรั่งบุหรี่ตราแมวของโปรดด้วย

และร้านขายยาอยู่ติดบันไดทางขึ้นชั้น 2

หันขวาจะเจอตู้ขายไปรษณียบัตร ถัดไปเป็นร้านของเล่น

ตรงข้ามเป็นร้านขายของจิปาถะ (เรียกบ้านๆ ว่า โชห่วย)

ดูรูปตัวอย่างเช่นนี้แล้ว
ก็อยากให้คุณๆ ได้ไปสัมผัสด้วยตัวเอง
จริงๆนะ
(ยังไม่จบ)

QR Code ช๊านก็มี เจ๋งใช่ม๊า เจ๋งใช่มะล่าาา

นี่คือโฉมหน้าของ QR Code เก๋เท่ไม่เบา
แถมยังมีข้อมูลเวบไซต์อยู่ในนั้นอีกด้วย
ซึ่ง Barcode ธรรมดาไม่มี
ถึงไม่มีเครื่องสแกนก็ไม่เป็นไร
ใช้มือถืออ่านข้อมูล QR Code ได้สบ๊าย สบาย 

งงล่ะสิ

มารู้จัก QR Code กันดีกว่า
QR Code เป็น barcode ในระบบ datamatrix
เก็บข้อมูลได้ทั้งตัวอักษรและตัวเลข
ประกอบด้วยข้อมูลทั้งแนวตั้งและแนวนอน

QR Code ถือกำเนิดโดยการสร้างสรรค์ของ DENSO WAVE INCORPORATED
ถูกนำออกมาใช้อย่างเป็นทางการในปี 1994 และแพร่หลายอย่างมากในญี่ปุ่น
ไม่ว่าตึกไหนๆในญี่ปุ่นก็จะมี QR Code แปะอยู่เป็นระยะๆ

เครื่องมือที่จะอ่านความหมายของ QR Code
ก็สามารถใช้ได้ทั้งสแกนเนอร์ PDA , Handheld
โทรศัพท์มือถือรุ่นที่ Support JAVA และมีกล้องถ่ายรูป

เพียงแค่นำมือถือรุ่นที่มี VGA Camera
และ ลงโปรแกรมอ่าน QR Code สแกน
ก็จะได้ข้อมูลทั้งหมดที่ต้องการบอกกับกลุ่มเป้าหมาย

QR Code นั้นสามารถบรรจุข้อมูลได้มากถึง 7,089ตัวอักษร
ทาง DENSO WAVE นั้นบอกว่า รหัส matrix แบบนี้ล่ะ
สามารถแปลข้อมูลได้เร็วกว่าแบบบาร์โคตแนวนอน
สมกับชื่อตามลิขสิทธิ์ QR = Quick Response
เพราะ QR Code อ่านสะดวกได้จากเครื่องมือง่ายๆอย่างมือถือ
และอ่านง่ายไม่ว่าจะพลิกตะแคง หมุนตีลังกา

ประโยชน์ของ QR Code ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลาย
ทั้งใช้ในงาน Logistic อำนวยความสะดวกในเรื่องการตรวจเช็ค Stock

 

ทั้งในการสื่อสารเชิงการตลาดสู่กลุ่มเป้าหมาย
ใส่ไว้ในป้ายบิลบอร์ด โฆษณา นามบัตร หนังสือ และอีกมากมาย 

อย่างเช่น QR Code ของกุชชี่ที่จะพาลูกค้าเข้าเวบไซต์ช็อปปิ้งผ่านมือถือ

Mc Donald ก็ติด QR Code เพื่อบอกรายละเอียดของอาหาร

Press Ad แสนเรียบง่ายของ PUMA ก็แอบซ่อนข้อความไว้ใน QR Code

ด้วยความเท่ของรูปแบบสี่เหลี่ยม Matrix
QR Code จึงกลายเป็นเทรนแฟชั่นอย่างหนึ่งของญี่ปุ่น
ไปอย่างง่ายดาย!!!

นักการตลาดชาวอาทิตย์อุทัยถึงขั้นรำพึงเลยที่เดียวว่า
“QR Code reader software is a must-feature in every cellphone in Japan!!!!”

ทำไม QR Code จะไม่ถูกใช้อย่างกว้างขวางล่ะ
ก็ในเมื่อประชากรส่วนใหญ่ของโลกมีมือถือ ที่อย่างน้อยมีกล้องถ่ายรูป
และเข้าอินเตอร์เน็ตได้!!!

ด้วยพฤติกรรมการการใช้มือถือและเทคโนโลยี 3G
ที่อำนวยความสะดวกในการเข้าถึงข้อมูลอย่างรวดเร็ว
ไม่จำเป็นต้องกดแป้นคีย์ที่อยู่เวบไซต์ หรือข้อมูลต่างๆด้วยตัวเองให้ยุ่งยาก
เพียงแค่สแกน QR Code ก็นำข้อมูลทั้งหมดเข้าสู่มือถือทันที
อีกทั้งนำทางไปยังเวบไซต์ที่น่าสนใจได้ในพริบตา
หรือแม้แต่ Download ตัวอย่างเพลง หนัง และ ริงโทน ก็ง่ายดาย

(อย่าง Pepsi เองก็ไม่รอช้าเอามาเล่นกับแคมเปญ MAX KICK)

อีกไม่นานอาจได้เห็นรายการขายสินค้าทาง TV
ติด QR Code ไว้ที่มุมนึงของหน้าจอ เพื่อให้ลูกค้า
สั่งซื้อของผ่านมือถือได้ ประหยัดค่าจ้างโอปเรเตอร์ด้วย

และในทางกลับกันใช่ว่าผู้ส่งสารจะใช้ QR Code อยู่ฝ่ายเดียว
แต่บุคคลทั่วไปยังใช้ QR Code แทนตัวได้อีก
ตัวอย่างเช่น หลังจากจองตั๋วเครื่องบินผ่านมือถือแล้ว
ระบบก็ส่ง QR Code แทน Passboard มาที่มือถือเรา
เมื่อมาถึงสนามบินเพียงแค่ยื่นมือถือให้เจ้าหน้าที่สแกนเท่านั้น
สะดวกไม่ใช่น้อย แถมยังตอบสนองนโยบาย Paperless

(NYTIMES : TECHNOLOGY)

 ค่าย Google เองก็พัฒนา ZXing ขึ้นมา
เป็น QR Code Reader อีกตัวเลือกหนึ่งให้เป็นสีสันใน Android

รวมถึงนักพัฒนาอื่นที่ทยอยพัฒนา โปรแกรม QR Code Reader
มาให้กลุ่มเป้าหมายได้เลือกใช้ ให้เหมาะกับรุ่นมือถือ
อย่าง I-Nigma ยิ่งส่งให้ QR Code ขยายวงกว้างขึ้นอีก

ด้วยความสะดวกสบาย และทำท่าจะมาแรงของ QR Code
ทำให้ Microsoft ทนนั่งดูดายไม่ได้ เข็น Microsoft Tag ออกมาแข่ง
ด้วยรูปลักษณ์กราฟฟิกที่สวยงาม เลือกภาพได้ ใส่สีไม่จำกัด

 ไม่อาจจะเดาได้ว่าของค่ายไหนจะมาแรง
เพราะต่างก็มีดีมีด้อยกันคนละที่
แต่ในมุมมองของนักออกแบบนั้น
หลงไหลใน Matrix สีขาวๆ ดำๆ เท่ๆ
แบบ QR Code มากกว่า